Mięśnie nadgnykowe

Mięśnie nadgnykowe rozpięte są między kością gnykową, żuchwą i pod- stawą czaszki. Działają one zarówno na kość gnykową, pociągając ją ku górze, jak i na żuchwę - opuszczając ją w dół w zależności od tego, która ţ kość jest ustalona w swym położeniu.

Mięsień dwubrzuścowy (m. digastricus) składa się z dwóch brzuś-ców, przedniego i tylnego (venter anterior et posterior), połączonych ścięgnem pośrednim (tendo intermedius). Brzusiec tylny rozpoczyna się we wcięciu sutkowym kośei skroniowej, biegnie ukośnie ku dołowi i przyśrodkowo, przytwierdzając się ścięgnem pośrednim do kości gnykowej, skąd bierze początek brzusiec przedni, który kończy się w dole dwubrzuścowym żuchwy. Czynność. Przy ustalonej żuchwie mięsień ten unosi kość gnykową, a przy ustalonej kości gnykowej obniża żuchwę.

Unerwienie. Tylny brzusiec przez gałąź n. twarzowego (n. facialis), brzu-siec przedni - gałąź n. trójdzielnego (ri. trigemirlus).

Mięsień rylcowo-gnykowy (m. stylohyoideus) przebiega od wyrostka rylcowatego kości skroniowej do kości gnykowej.

Czynność. Mięsień ten pociąga kość gnykową ku górze i do tyłu. Unerwienie. Pochodzi od n. twarzowego (n.facialis).

Mięsień żuchwowo-gnykowy (m. mylohyoideus) wytwarzadnojamy ustnej i stąd nosi nazwę przeponyjamy ustnej. Rozpoczyna się na wewnętrz-nej stronie trzonu żuchwy, biegnie w dół przyśrodkowo i kończy się na trzonie kości gnykowej oraz na szwie ścięgnistym. Szew ten łączy pośrodku mięśnie obu stron i ciągnie się od kolca bródkowego do trzonu kości gnykowej. Czynność. Przy ustalonej żuchwie unosi kość gnykową, napina dno jamy ustnej i unosi język. Przy ustalonej kości gnykowej obniża żuchwę. Unerwienie. Pochodzi od n. trójdzielnego (n. trigemiraus). Mięsień bródkowo - gnykowy (m. geniohyoideus) biegnie od kol-ca bródkowego żuchwy do kości gnykowej. Mięsień ten pociąga kość gnykową ku górze i do przodu, zaś przy ustalonej kości gnykowej obniża żuchwę.

Unerwienie. Włókna splotu szyjnego dochodzą( do mięśnia poprzez n. podjęzykowy (n. hypoglossus).

Mięśnie głgbokie szyi

Mięśnie głębokie szyi można podzielić na mięśnie boczne, do których za-liczane są mięśnie pochyłe oraz mięśnie leżące przyśrodkowo, bezpośrednio przed kręgosłupem szyjnym, czyli tzw. mięśnie przedkręgowe.

Mięśnie pochyłe

Mięsień pochyły przedni (m. scalenus anterior) rozpoczyna się na wyrostkach poprzecznych kręgów szyjnych od III do VI, biegnie w dół i nieco do przodu, kończąc się na guzku mięśnia pochyłego przedniego I żebra.

Mięsień pochyły środkowy (m. scalenus medius) jest największym z trzech mięśni pochyłych, rozpoczyna się na wyrostkach poprzecznych wszyst-kich kręgów szyjnych, a kończy się na górnej powierzchni I żebra, do boku od bruzdy tętnicy podobojczykowej.

Mięsień pochyły tyIny (m. scalenus posterior) odchodzi od wyrost-ków poprzecznych dwóh, trzech ostatnich kręgów szyjnych, a kończy się na brzegu góroym drugiego żebra.

Czynność. Skurcz jednostronny wszystkich trzech mięśni pochyłych zgina kręgosłup szyjny w bok. Oba mięśnie pochyłe przednie przy obustronnym skurczu biorą udział w zginaniu szyi ku przodowi. Przy ustalonym krggo-słupie szyjnym skurcz mm. pochyłych powoduje unoszenie górnych żeber, stąd są zaliczane do pomocniczych mięśni wdechowych.

Unerwienie

Mięśni pochyłych pochodzi od gałązek ze splotu szyjnego i ramiennego.

Między mięśniem pochyłym przednim a środkowym znajduje się szcze-lina, przez którą przechodzi splot ramienny i podobojczykowa.

Mięśnie przedkręgowe

Mięśnie przedkręgowe położone są na przedniej powierzchni kręgosłupa szyjnego. Mięśnie te biegną wzdłuż trzonów kręgowych, bądź też od trzo-nów do wyrostków poprzecznych i podstawy czaszki.